by Murat Duman
16. Haziran 2009 23:49
Bu aralar gelecek dönemde (Q3-Q4) ayağa kaldırmayı planladığımız fikirler üzerine oldukça hararetli tartışmalar yapıyoruz. Listeler, dökümanlar, pazarlama planları hazırlanırken piyasada ya da pazarda olan ürün, servis ya da teknolojileri de sürekli takip etmek ve araştırmak gerekiyor. Varolan rakiplere göre hangi yönlerimiz güçlü, neler zayıf kalıyor, çevrede hangi fırsatlar var ve ne gibi tehditler oluşabilir araştırmaları sonrasında birçok fikir iyice şekillendi ve proje/ürün olma yolunda ilerliyor.
Tabii ki bu arada, iletişime geçtiğim insanlardan (çoğunlukla yurtdışı) anında dönütler alabilmek beni fazlasıyla mutlu ediyor. Dönüp bir de akademik dünyadaki e-posta, telefon trafiğine bakacak olursak halen sürünüyor demek pek de yanlış olmaz sanıyorum. "Hocam size bir e-posta göndermiştim, bakma şansınız oldu mu?", "Size ulaşmaya çalıştım ama telefona çıkmadınız." ve alternatif versiyonları sürecin olmazsa olmazları. Eğitim yüzyüze olmazsa işlemez demek kolay. İşlemesi için çaba göstermek gerekiyor. Fakat bu çaba için toplumdaki herkesin herhangi bir anda, herhangi bir koşulda, herhangi bir yerde kendini geliştirmesi için bir ihtiyaç veya bir istek duyması gerekiyor. Ders notlarını, yazıları bir PowerPoint dosyasına doldurup E-learning [e-öğrenme] yapıyorum, size bilgisayar destekli ders anlatıyorum demek, diyebilmek açıkçası çok anlamsız.
Teknolojinin, yeni araçların hayatımızı değiştirdiğini söylüyoruz ama halen endüstri toplumundaki gibi seri üretim öğrenci yetiştiriyoruz. Hayatımızdan bahsederken kafamızdaki düşünceleri de, algıları da eklemek istiyorum. Eski yöntemler artık çalışmıyor. Okula gittiğimizde bizi alıcılarımızı kapatmak zorunda bırakmayın. 50-100 yıl önceden bugüne okullarda ne değişti? Sıralar?, bilgisayar salonu?, üniforma?, kitap?
Ben ölürken de sınava gireceğimden korkuyorum. Geçemezsem, "seneye yine denersin" olmadı öğretmenlerin öğretmeni Azrail'i tutarız senin için derler mi? Ölmeyiz biz de kendimize yeni uğraşlar buluruz o vakite kadar.
Ne anladık bu yazıdan; yolumuz uzun, Twitter bakımda, PowerPoint'i düzgün kullanın, öğrencilerinizi sevin onları dinleyin.
Bu yazıyı beğendiyseniz beni desteklemek için http://twitter.com/mduman adresini lütfen takip edin. Sevmediyseniz, yorumlarınızı okumak beni mutlu eder. Teşekkürler.